Bu fotoğrafı iyi inceleyin.
Bu bir manzara değil…
Bu bir yönetim başarısızlığının belgesidir.
Akçaabat–Trabzon arası sadece 13 kilometre.
Ama bu ülkede 13 kilometre, saatler sürüyor.
Çünkü bu yolun sorumluları var ama hesap veren yok.
Yağmurda trafik…
Güneşte trafik…
Tatilde trafik…
Normal günde trafik…
Bu artık yoğunluk değil, ihmalin fotoğrafıdır.
Özellikle Haçkalı Baba Devlet Hastanesi önü…
Orası bir hastane önü değil, adeta bir ölüm kavşağı.
Kazalar oluyor.
İnsanlar yaralanıyor.
İnsanlar ölüyor.
Peki ne oluyor?
Hiçbir şey.
Bir tane siyasetçi çıkıp,
“Bu yol bizim ayıbımızdır” diyor mu?
Yok.
Bir tane yetkili,
“Bu sorun benim sorumluluğumdur” diyor mu?
Yok.
Ama seçim zamanı hepsi burada…
Kurdele keserken hepsi burada…
Poz verirken hepsi burada…
İş hizmete gelince: Sessizlik.
Dünya uzaya yol yapıyor, biz 13 kilometrelik yolu çözemiyoruz.
Ama mesele yol değil…
Mesele umursamazlık.
Bu yol sadece asfalt değil;
Bu yol, ambulansların geciktiği,
Hastaların yolda kaldığı,
İnsanların sinir krizi geçirdiği bir hatta dönüşmüş durumda.
Ama ne gariptir ki:
Bu çile kimsenin gündeminde yok.
Vatandaş her gün bu eziyeti çekiyor.
Ama koltuklar rahat.
Makamlar konforlu.
Camlar kapalı.
Buradan açık açık soruyorum:
Bu yolun sorumlusu kim?
Bu kazaların vebali kimde?
Bu ihmallerin bedelini neden hep vatandaş ödüyor?
Artık kimse masal anlatmasın.
Bu bir plansızlık değil.
Bu bir beceriksizlik değil.
Bu düpedüz ilgisizliktir.
Bu fotoğraf bir kare değil.
Bu fotoğraf bir iddianamedir.
Ve bu yol yapılana kadar,
Bu çile bitene kadar,
Bu sorunu gündemden düşürmek de bize haramdır.
